|
Küresel ısındamadan köyümüzünde nasibini aldığı şu son yıllarda nihayet beklenen ilk kar yağdı ve çiftçinin yüzü güldü.
Hiç unutmam;çocukluk yıllarımda köye okadar çok kar yağardıki; bir yerden bir yere giderken damların üzerinden atlayarak giderdik.En büyük korkumuz görme yetileri siyah beyzadan ibaret köpeklerin, beyaza bürünmüş topraklarda gözü dönmüş bir şekilde bizi kovalamasıydı...
Kış akşamları bir başka yaşanırdı her evde.İlçeyle ve şehirle ulaşım uzun bir süre sağlanamazdı.Bu mevsimde daha çok anlardı insan eşin,dostun kıymetini...Teneke sobalar üzerinde aliminyum çaydanlıklarla demlenen çayın tadı ve keyfi başka olurdu dost yüzlü insanlarla yudumlarken...
|
|
Devamı...
|